Türk şiiri

Türk şiir sitesi


Sebsefa Sokağı İçin Sonnet

Ben hep senden yanaydım; o bildiğin sebsefa,
sokak ilk göçebe yurdum olduydu hani;
işte orda seninle gökyüzünü ilk defa
çökertip oturduyduk, kötücül ve yabani
bir belleğin içinden atılan öteberi;
kendini bir aşka benzeterek anımsar:
en sığ yılları onun ve en derin günleri
orda dururken işte, öyle ince, karamsar
biri gibi o sokak… aşkımız fotoroman,
okunmuş bitmiş artık, sürünüyor yerlerde;
yağmur kendini okşar, yaprakları nemfoman
o ağaç, duruyorken, soyunum, pencerede…

bir beyaz mikoloji olur sözlerim orda;
seni ansa da belki, aynalar anmasa da..

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Sebsefa Sokağı İçin Sonnet - Hilmi Yavuz